Whatta Monday

Not so good start of the week… since top 3 ako sa late sa buwan ng January na hindi ko alam kung ano na naman ang pakulo nila at naisipan nilang mag check ng time in… sa pag kakaalam ko na-orient kami na walang bearing kung malalate kami, as long as natatapos namin ang mga dapat gawin. Madali naman ako kausap e… tapos biglang maglalabas sila ng wala na daw ganun? Weh… kaya naman eto ako ngayon at kinakailangang makasakay at makipag siksikan sa pang alas otso kinse na tren..

Pero sadyang minamalas ata ang lunes ko, walang tren ng 8:15 inaayos pa daw… akala ko naman mga 830 me dadaan na, so safe pa rin ako..di pa rin ako malelate.. Maya maya lamang nag announce na naman, and dadaan na tren ay pang alas 8:45 na madalas ko naman nasasakyan dati nun wala pang issue sa late daw. Sa 845 kase ay may pag asa pa akong hindi malate, kadalas buzzer beater ako pag 845.. un tipong nasa lobby ako ng first floor, 914 na… isang minuto na lang para makatakbo ako at umabot sa 915. Subalit sadyang hindi maganda ang araw, announcement ulit, ordinary na tren ang dadaan, walang aircon.. Whattttttttt??? Naiimagine ko na ang amoy pawis sa loob ng tren, na hindi mo na maintindihan kung anong klaseng amoy meron ka pag dating mo ng opisina kung mukhang tao ka pa ba, amoy bagong ligo ka pa ba? Kahit yata magbuhos ka ng isang bote ng pabango pag sa ordinary ka napasakay ay mababalewala lang… at ang napakasikip na pinto na parang dumadaan ka sa butas ng karayom bago makapasok ay goodluck talaga… halos isang oras ang tren na ito mula Espana hanggang Edsa, samantalang ang aircon na tren ay 25min lang. Sa isip isip ko malamang mag top 1 na ako nito sa late. 845 dumating na ang choo choo tren, dahil sa dami ng tao, at sobrang liit ng pinto, walang nakasakay sa mga kaumpukan ko.. galit na galit yung isang babae kase ayaw pumasok sa loob ng mga nasa may pintuan sa loob ng tren, kase nga naman medyo may space pa naman sa gitna. Hay kakaloka talaga ang PNR paminsan minsan…

Wala na akong magawa kundi maghintay na lang ng susunod na tren. Buti na lang maluwag yung 915 yung nga lang uber late na ako. Time in 950… hayyyyssss

Promo period...

My friend called me and told me to booked a ticket to Bicol, kase daw may promo.. Since I also wanted to visit Bicol and makapagphotoshoot.. then go go go lang.. Dati kase hindi ko niggrab un mga promo promo sa plane tickets kase iba ang schedule ng nagttrabaho sa telecoms.. you can’t just plan 3 months ahead, kase baka after 3 months baka nasa ibang lugar ka na, or may kailangang puntahan na mga sites.. But this time, sige magpabook tayo, tutal promo naman… and sayang naman.. Marami na kong pinalampas na mga ganyan kase baka hindi ok sa magiging schedule ko.. ok let’s take the risk.. (Crossing my fingers)…

Nagkakagulo pa kami sa booking kase madaling maubos ang seats. After 30min wala na.. Wala na akong makuhang available from manila to naga, so I checked manila to lagazpi and yes… available pa.. click click click.. yan ok na.. confirmed.. yey… Ang problem ngayon yung return.. hahahhaha.. wala na kaming makuha pabalik… hayz… So right now, abang abang ulit ng mura… anyways sa march pa naman ito.. meron nga lang available zestair… pero legazpi lang sya.. our last day would be at naga na… abangan na lang ang susunod na booking...

Planner..

Every year meron yatang nagbibigay sa akin ng planner, pero natatapos ang taon na hindi ko man lang nasusulatan. As in tamad talaga ako magsusulat. But right now I’m collecting stickers from SB just to get a planner…for a change, I’ll try to write down my schedule.. I have some few planner and notes from the past years, and it felt good to reminisced and remembered events before… I’m really gonna try to fill up my planner this year… 2 more stickers to go..

Because of these stickers I also got the chance to catch up with my girlfriends...

First Day

Just another lazy day.. first day of 2011. Not really lazy, it’s more of a no more work loads; it’s the end of the project already. I have 2 more sites to go..and done.. Well, it’s been months now; I just sit here and relax. Maybe that’s why I’m back to blogging again.. hahahha. I remember the first time I blog, as In wala akong magawa sa office…

But…. Pagpasok ko sa office and sa aquarium room na sinasabi nila, iba na ang arrangement ng tables.. face the wall na ko ngayon. Ang loko lokong alien kase ang may idea nito,he said he wants to see our monitors when he entered the room, hay papampam.. Naiingit siguro sa amin, kase we just surf and watch something pampalipas ng oras. Some might think sayang ang sweldo sa amin.. well, I don’t think so, kase once na may work halos di ka na makapagsuklay at makapag cr sa sobrang busy… sometimes when you’re on the field walang holidays and vacations… so ok lang yan kahit wala kaming ginagawa ngayon.. baka bukas meron na..

Creating New Look

Since luma na yung looks ng dati kong blog, para maiba naman, kinalikot ko muna.. Nakalimutan ko na pinagagagawa ko dati dito sa template na ito... at sa script.. hindi ko mailipat un mga links sa right column.. huhuhuhu.. TK where are you??? ehehehe... happy new year happy blogging.. back to blogging...

newbie ulit

gusto ko na ulit mag blogggggg

Uwi na sana…

Lately naaadik kami sa CS. Galing kay T-bird ang installer, naisipan maglaro ng dumating ang oras na sinasawaan mo na ang magbrowse ng Friendster at mag upload ng pictures sa Multiply..un e pagkatapos ng work.. ehehhe.. dadalawa lamang kami nagpapalipas ng oras, OT daw pero kalahati nun CS na.. Hanggang sa di namin namamalayan, ang ingay na pala namin.. na-enganyo tuloy si binladdin na sumali na rin… Medyo dumarami ang populasyon, pero secret pa rin to.. hehehe.. mabait naman kami, tuwing lunch break lang at uwian ang ratratan.. Pero ngayon, hindi pwede si boss chief amo kase halos 5 dangkal lang ang agwat ng mga laptop namin, at mapatingin lang sya sa side ko, mahuhuli na kami. Bat kase ang tagal pa nya umalis naka-hang tuloy ang network namin sa CS… hayayay… uwi na nga lang..

Oooopppsss…. 2bottles again??? Ayaw ko nga… tamad na ko no.. tsaka no to beer na ko…muna.

Pagbabalik?!?

Nasa katamaran mode ako ngayon, pinipilit aliwin ang sarili. Nagbukas ng friendster, pero hindi naman ako na aliw, hmmm, ayaw ko naman sa multiply kase wala pa ako magandang mga photos na na-uupload.. Bigla kong naisip ang aking bahay, na matagal na palang nakatiwangwang. Naisip ko bigla ang mga dating kakwentuhan, mga kaibigan na minsan mo lang makita, pero alam mo ang pangyayari sa buhay nila. Kakamiss din pala.

Heto ako ngayon, tinitingnan kung marunong pang mag blog, anu na nga ba? Kamusta kaya ang mga kapitbahay ko? Nabaon na kaya ako sa limot? Well well well, ang drama.

Try ko lng tong i-post, ehehehe.. kase namiss ko na..

Mahabang katahimikan

Ilang lingo na rin akong wala sa online world, pero ganun pa man, lagi kong naiisip, kamusta na kaya sila? Ang mga kaibigan ko sa kabilang mundo, anon a kaya ang bago sa kanila? Kamusta na kaya?

Ilang beses na akong nag attempt na bumalik, pero hindi talaga kinakaya ng oras ko. Miss ko na talaga ang magsulat, magkwento at magbasa ng kwento ninyo.. Ngayon, susubukan ko ulit magsulat, magkwento at makibalita, miss ko na talaga to..

E ano ba pinagkakakaabalahan ko? E marami masyado, attached ako siguro ngayon sa mga offline friends. Maraming trabaho at kung anu-ano pa.

Eto ang isa sa pinagkakaabalahan ko ngayon….

YEAH, i got it.. weeehhhhhhhhh... papunta kaming baguio nun nag decide na ako na bibilhin ko na talaga..

Photographer na po ako, at ginive-up ko na ang pagiging model.. missing na ako sa mga photos, pero sarap ng feeling pag nakaka-capture ka ng nice shot, o kaya, nagagandahan ang mga models mo sa mga pictures.. i love this shot...

Yan, mga shots ko... pang beginner lang po.. pedeng magcomment.. kanakabisado ko pa cam... kuha po yan nun nagpunta kami sa anawangin...

Gloc Gloc

Gloc Gloc, kalimutan na yan

I stopped. Yes I stopped drinking alcoholic drinks…they won’t believe me, but I really do.

Ganito ako dati:

Nun nasa kolehiyo pa lamang ako, occasionally lang ako kung uminom, pero yung occasionally nay un e todo ang inuman, lasing kung lasing.. I became a pro drinker when I was in 2^nd year college. May cousin thought me..hehehe. Uso pa nun ang gin pomelo. Since lagi kami lang naiiwan sa house, pag me drama kami sa life, gin pomelo lang katapat nyan.. Imagine, 2 lang kami sa isang gin.. hehehe. And every time na magbbirthday ako, laging may session na magaganap, tapos hanggan umaga, hindi makabangon ang mga bisita, slumber party ito.. hehehhe..

Na experience ko rin na one week akong straight na umiinom, (kasalanan to ni MD, hahahaha.. kase I a-abandon nya kami) so para maawa sa amin, inuman na lang.. pumapasok ako na antok na antok pa sa office.. Grabe, sobra bad ko..hahahaha. Then yun--------wahhhh..yoko na nga pagkalat, nakakahiya.

Basta naiuwi na ko sa bahay ng knock out, nasa clubhouse kami, dito sa amin, tapos ayun sa sobrang dami ng naimum… Dun ako nalagot sa parents ko. As in, halos wala na akong mukhang iharap sa family.. NAsa rule ng pamilya na bawal yun. Kaya naman kinausap ako ng masinsinan ng nanay ko kung may problema daw ba ako, at ganun na ang nangyayari sa akin..waaaahhhhh… Silang lahat ay nagulat sa akin.. kase nga hindi mo i-eexpect, na ako pa, magkakaganun. Awwww. Good image ba..

Kaya nga hindi na ko naglalasing…

May mga technique na ako sa inuman..

1. Kung iinom ka, huwag pagsabayin ang pagsasayaw at pag-inum, huwag masyadong magaslaw.
2. Para hindi masama ang lasa, magsip muna ng chaser, don’t drink it all, tapos inumin ang hard liquor, tapos inum ulit ng chaser.
3. Kung mahina sa inuman, huwag madaliia ang tagay, medyo patagalin ang interval.
4. Huwag iinom ng walang laman ang tyan, pero huwag din kung sobra busog.
5. Isa lang klase ang inumin, rhum kung rhum, brandy kung brady or vodka kung vodka.

Ganito na ko ngayon:

Pede naman tayong mag enjoy ng hindi umiinom. Kape kape na lang o kaya dinner dinner.. tama na ang bar bar.. hehehehehe. Pambata lang yang inum inom..hehehe.

Natawa ako nun nakita ko to sa mga files ko, dated March 3, 2007. Kase umiinom napo ulit ako, pero hindi na katulad dati. Controlled na ngayon, and very seldom na talaga. Bakit nga ba kase umiinon? E diba hindi naman masarap ang lasa nun? Well, it’s the bonding, masarap din makipagkwentuhan habang may iniimon, basta wag lang sosobra, at wag papakamatay sa pag-inom..